Verwilghen: "Focus op mensenrechten is terecht, maar ...."

Voormalig justitieminister Marc Verwilghen (Open Vld) lobbyt in de herfst van zijn carrière voor Azerbeidzjan, een land met een bedenkelijke reputatie op het vlak van corruptie en mensenrechten. Dat schrijft De Standaard. "Maar over de mensenrechten van de 1 miljoen vluchtelingen in Nagorno-Karabach hoor je nooit iets", werpt hij tegen. 

Verwilghen (64) was tussen 1999 en 2007 minister van onder meer Justitie, Ontwikkelingssamenwerking, Buitenlandse Handel en Energie. Vandaag runt hij een advocatenkantoor en is hij directeur van TEAS Benelux (The European Azerbaijan Society). "Een parttime job", relativeert hij in een gesprek met De Morgen. 

"Het houdt in dat ik die ngo help om de samenwerking tussen Azerbeidzjan en de EU te versterken, zowel op cultureel als economisch vlak, als voor de vluchtelingen uit Nagorno-Karabach (een de facto onafhankelijke republiek in de grensregio tussen Azerbeidzjan en Armenië, die door beide landen betwist wordt, DBA.) Ik onderhandel bijvoorbeeld met de Bozar om kunst naar België te halen, of ik help bedrijven zoals de Antwerpse haven om een handelsmissie naar Azerbeidzjan op te zetten."

De president van Azerbeidzjan Ilham Aliyev kreeg onlangs groen licht om zijn ambtstermijn te verlengen van vijf naar zeven jaar. 

Verwilghens eerste kennismaking met Azerbeidzjan kwam er in 2007. "Op het einde van mijn ministermandaat heb ik de Belgische regering vertegenwoordigd bij de viering van de 25ste verjaardag van het parlement van Azerbeidzjan." Toen er in 2013 een profiel werd opgesteld voor de directeur van TEAS was Verwilghen dus al geen onbekende meer. 

Bovendien beantwoordde hij nagenoeg perfect aan de vereisten, zegt hij zelf. "Het land is een belangrijke speler op het vlak van energie, en daar heb ik als minister ervaring mee. Ik heb ook de bevoegdheid Buitenlandse handel gehad, dus ik weet wel hoe landen moeten samenwerken om investeringen te stimuleren."

Unilaterale aanpak

'Azerbeidzjan is lid van de Raad van Europa. Dan moet je een aantal minimumstandaarden respecteren, anders kan je geen lid worden of blijven'

Die ervaring maakt van Verwilghen dus de geknipte persoon om de lobbymachine van Azerbeidzjan in de Benelux te leiden. Het Azerische imago opsmukken is ook nodig, want wat hij er niet bij vertelt - maar uiteraard wel weet - is dat de reputatie van het land allesbehalve goed is. De corruptie zou er welig tieren, en de mensenrechten zouden er regelmatig met de voeten getreden worden. Zo klaagde Amnesty International al verschillende keren de vervolging van politieke dissidenten aan.

"Er moeten stappen gezet worden, daar legt de EU terecht de nadruk op", erkent Verwilghen. "Maar ik verbaas me over de unilaterale aanpak. Over de mensenrechten van die 1 miljoen vluchtelingen hoor je nooit iets. Er zijn nochtans al vier VN-resoluties over geweest, en Armenië is al veroordeeld voor wat ze in Nagorno-Karabach gedaan hebben."

Dat neemt de kritiek op de situatie van de mensenrechten in Azerbeidzjan niet weg. Verwilghen wil die kritiek niet relativeren, benadrukt hij, "maar het land is wel lid van de Raad van Europa. Dan moet je een aantal minimumstandaarden respecteren, anders kan je geen lid worden of blijven". Dat de president onlangs groen licht kreeg om zijn ambtstermijn van vijf naar zeven jaar te verlengen - wel vaker een kenmerk van autoritaire leiders - moet niet met argwaan bekeken worden, vindt Verwilghen. "Uit het verslag van de Raad van Europa blijkt dat dit transparante, democratische verkiezingen waren."

Energievoorraad

Hij wijst er ook op dat door de focus op mensenrechten de troeven van het land niet meer gezien worden:

"Het land is onvoldoende gekend: het heeft een rijke culturele traditie, bracht bijvoorbeeld ook heel wat schaakmeesters groot, en heeft ook heel wat toeristische troeven." 

Bovendien is Azerbeidzjan ook een "betrouwbare partner" van de NAVO, klinkt het. Dat hoeft niet te verbazen. Zoals Verwilghen zelf al aanstipte, zijn de Azeri's belangrijke spelers op energievlak. En die hou je liever te vriend. "De EU zoekt al lang naar een derde bevoorradingsweg, naast Noorwegen en het Midden-Oosten. Azerbeidzjan heeft op dat vlak een strategische ligging. De EU kan zich geen tweede Oekraïne veroorloven, waar Rusland de pijplijnen om de haverklap stillegt."

 

 

bron: de morgen |  FOTO: ©ID/Photo Agency, Marc Verwilghen.